Страницы

понедельник, 27 октября 2014 г.

Աշունը ճապոնական պոեզիայում

Ա՜խ, եթե աշնան քամին
Այնքան թափված տերևներ բերեր,
Որպեսզի տաքացներ բուխարին...

*  *  *
Փոթորկում է աշնան քամին...
Ուր-որ է կսրբի երկնքից
Նոր ծնված լուսնին...

*  *  *
Աշնանային լուսինը
Կապույտ երկնքում
Սոճի է նկարում տուշով...


*  *  *
Օ՜ թխկենու տերևներ...
Դուք չվող թռչունների
Թևերն եք այրում...

*  *  *
Աշնան լուսին...
Ա՜խ, եթե ես վերստին կարենայի ծնվել
Իբրև բլրի գագաթին աճող սոճի...

*  *  *
Ինչպե՜ս է սուլում աշնան քամին...
Այն ժամանակ միայն կհասկանաք իմ տողերը,
Երբ գիշերեք բաց դաշտում...

*  *  *
Աշնանն էլ է ցանկանում ապրել այս թիթեռնիկը...
Տե՛ս, խմում է անհագ
Խրիզանթեմի վրա հայտնված ցողը...

*  *  *
Թառամեցին աշնանը ծաղիկները...
Թափվում ու ցրվում են սերմերը,
Ասես արցունքներ լինեն...

*  *  *
Ծանրումեծ քայլերն է փոխում կռունկը
Նոր հնձված հասկերի վրայով...
Աշուն է գյուղում...

*  *  *
Ամայի հեռվում կարմիր-կարմիր արև...
Բայց աշնան քամին
Սառնություն է շնչում անխնա...

*  *  *
Այլևս երբեք նա թիթեռ չի դառնա...
Զուր դողում է թրթուրը
Աշնան քամուց...

*  *  *
Տերևները թափվել են արդեն...
Ողջ աշխարհը միագույն է,
Միայն քամին է գվվում...

*  *  *
Այգում ծառեր են տնկել...
Նրանց ոգեշնչելու համար
Կամացուկ շշնջում է աշնան քամին...

*  *  *
Սառնաշունչ փոթորկին հագեցնելու համար բույրով
Ուշ աշնանը կրկին
Բացվել են ծաղիկները...

*  *  *
Ամպը կախվել է արևի վրա...
Շեղակի թռչում են ահա
Չվող հավքերը...

*  *  *
Ընկերների զրույցը
Հեռու է վանել և ջախջախել է
Աշնան մառախուղը...

*  *  *
Ինչո՞ւ ես այս աշնանը
Այսպես ուժգին զգացի ծերությունը...
Ամպեր և թռչուններ...

*  *  *
Տերևն ընկնում է տերևի վրա...
Թափվել է ամեն բան
Եվ անձրևն ապտակում է անձրևին...

*  *  *
Աշնանային փոթորկի պոռթկում...
Ինչպե՜ս է դողում ու թրթռում
Բաղեղի յուրաքանչյուր տերևը...



Հայկուն կամ հոքքուն 14-րդ դարում ճապոնական պոեզիայում սկզբնավորված  բանաստեղծական ժանր է: Դասական հայկուն բաղկացած էր 17 վանկից: Հայկուի մեջ պարտադիր պետք է նշվեր տարվա եղանակը, այսինքն՝ այն կարելի է բանաստեղծության եղանակային ժանր համարել: 

Комментариев нет:

Отправить комментарий